Soms stel ik mezelf die vraag: wie ben ik om dit te doen? Niet omdat ik mijn vak niet serieus neem, juist omdat ik dat wél doe. Hoe langer ik dit werk doe, hoe meer ik loslaat dat een goede therapeut iemand is die alles “op orde” heeft. Die altijd rustig blijft, altijd helder ziet wat van hem of haar is, altijd de juiste keuzes maakt. Als persoonlijke ontwikkeling betekent dat je nooit meer struikelt. Ik geloof daar eerlijk gezegd steeds minder in.
Ik denk dat goede therapeuten zichzelf onderweg voortdurend tegenkomen. Niet alleen in boeken of opleidingen, maar gewoon in het echte leven. In relaties. In verlies. In periodes waarin je je eigen grond even kwijt bent. In oude patronen die, ook als je het beter weet, ineens weer ergens geraakt worden. En misschien maakt juist dat dit werk zo menselijk.
Omdat ik weet hoe tegenstrijdig gevoelens kunnen zijn. Hoe je iets rationeel kunt begrijpen en tóch iets totaal anders kunt voelen. Hoe een zenuwstelsel volledig in de war kan raken, terwijl je verstand allang weet hoe het zit. Hoe liefde ingewikkeld kan zijn, familiesystemen pijn kunnen doen en groei zelden loopt zoals je had gehoopt.
Ik denk niet dat mensen zich veilig voelen bij iemand die doet alsof hij of zij alles onder controle heeft. Ik denk dat veiligheid ontstaat wanneer iemand echt aanwezig kan blijven bij wat moeilijk is. Zonder oordeel. Zonder haast. Zonder masker. Cliënten voelen dat. Ze voelen het wanneer iemand werkelijk aanwezig is, niet alleen technisch bekwaam, maar echt present bij wat er in de kamer gebeurt.
De afgelopen jaren merk ik: hoe meer ik mezelf als mens durf mee te nemen in mijn werk, hoe dieper de sessies worden. Niet doordat ik over mezelf praat. Maar omdat ik beter kan verdragen dat het leven soms rommelig is. Dat mensen zichzelf kwijt kunnen raken. Dat er geen rechte lijn is van pijn naar herstel.
Therapie gaat wat mij betreft niet over perfect worden. Het gaat over steeds opnieuw leren terugkeren naar jezelf, ook wanneer het leven je even volledig uit het lood slaat. Daar begeleid ik mensen in. Niet omdat ik er zelf al ‘klaar’ mee ben, maar omdat ik er midden in sta, net als zij.
Benieuwd waar jij staat in je relatie, je gezin, of gewoon in jezelf? Ik kijk graag met je mee.
